TE JONG VOOR BOTOX

Wanneer ben je oud genoeg om jezelf jonger te maken?

In de media is er de laatste week een discussie ontstaan over de leeftijd waarop het verantwoord is voor artsen om ‘jongeren’ te behandelen. Er schijnen steeds meer jongvolwassenen te zijn die graag behandeld willen worden met Botox en Fillers. Overigens komt het onderzoek uit de Verenigde Staten en is daarmee niet (helemaal) representatief voor de situatie hier. Zonder een stelling in te nemen, straks krijg ik nog ruzie met een of meerdere artsen, wil ik me niet helemaal afzijdig houden in deze discussie. Het is namelijk wel een goede discussie om te voeren.

17 jaar, blond, wodka-7-up

Ik ben met alles vroeg begonnen. Roken, jongens en cosmetische ingrepen. Op m’n 13e vond ik mezelf volwassen genoeg om een nacht door te halen op Hellraiser, op mijn 16e was ik volwassen genoeg om op mezelf te gaan wonen en op mijn 25e vond ik het hoog tijd voor Botox. Dat vastgesteld hebbende kunnen we concluderen dat ik niet de norm ben.

De drang om volwassen te zijn had als groot voordeel dat ik dat ook sneller werd. Het heeft mijn moeder slapeloze nachten bezorgd en ik ben in onnodig veel gekke situaties terecht gekomen, maar ik heb geleefd. En geleerd. Want door schade en schande word je wijzer. Zeggen ze.

Nadeel van volwassen denken te zijn is dat dit een eigen overtuiging is die niet per se hoeft te kloppen. Op je 13e ben je niet volwassen genoeg om een nacht door te halen op een hardcorefeest en je kunt er donder op zeggen dat je later spijt krijgt van die tatoeage die je op je 17e laat zetten. Terwijl je toch echt dacht, dat het een heel goed plan was om die tribal te laten tatoeëren op je onderrug, je zal jezelf er nu om vervloeken. Een tatoeage weg laten halen is namelijk een lang en pijnlijk traject.

Mijn eerste cosmetische ingreep was een borstvergroting. Ik was 19. En ik was onzeker. Plat maar vooral onzeker. Ik wilde graag grotere borsten en kwam terecht bij de eerste de beste plastisch chirurg die mij via-via werd aangeraden. Achteraf slecht advies bleek want de plastisch chirurg was helemaal niet zo kundig en zowaar nog onkundiger in communiceren dan in snijden. Hij heeft te weinig ruimte (pocket) gemaakt voor de prothesen waardoor de druppelvormige implantaten zijn gaan draaien. Nu ik ouder ben zou ik nooit meer blind vertrouwen op een enkel advies. Ik zou meer onderzoek doen, beter advies inwinnen en bij meerdere plastisch chirurgen op consult gaan. Net zo lang tot ik de beste, leukste, aardigste plastisch chirurg had gevonden om mijn borstvergroting uit te voeren.

14 jaar, met neusbel, dunne brauwen

Deze les heb ik van die situatie geleerd; laat je goed informeren en ga niet over 1 nacht ijs. Het zijn tenslotte wel je borsten. De tweede les die ik heb geleerd, is dat de onzekerheid die ik had helemaal niet weg was na de operatie. Ja, er waren borsten en ik was daar op zich best blij mee (ondanks dat ze gedraaid waren) maar ik was nog net zo onzeker als daarvoor. Een bepaalde mate van onzekerheid dragen we volgens mij namelijk allemaal met ons mee. Ik projecteerde die onzekerheid op mijn borsten. Ik dacht dat als ik eenmaal die borsten zou hebben mijn leven leuker en beter zou zijn. Dat was het niet. Ik merkte dat mijn onzekerheid er nog steeds was en ik die nu niet meer projecteerde op mijn borsten, maar dat ik me begon te ergeren aan andere lichaamsdelen.

Dat was een echte eye-opener. Het was me meteen duidelijk dat het geen goed idee is om je geluk af te laten hangen van cosmetische ingrepen. Beter werk je eerst aan die onzekerheid (bij een goede therapeut bijvoorbeeld) en weeg je dan de voor- en nadelen van een cosmetische ingreep tegen elkaar af. Wil je dan nog die ingreep, zie les 1 in bovenstaande alinea en neem contact met ons op voor goed en eerlijk advies.

Ik denk dat het verstandig is voor iedereen, jong- en oudere volwassenen, dat als je een ingreep overweegt, je even stilstaat bij de reden dat je een ingreep wilt laten uitvoeren. Vraag jezelf af waarom je de behandeling wilt? Doe je het voor jezelf? Realiseer je dat de uitkomst soms tegen valt of erger nog, houd er rekening mee dat een ingreep ook mis kan gaan. Vraag jezelf af of je daar tegen bestand bent, dealen met een complicatie.

19 jaar, nog net plat, gekke pony

Volgens de Nederlandse wetgeving ben je op je 18e oud genoeg om auto te rijden, je vol te gieten met baco’s en jointjes te roken. Dikke kans dat je die 3 toen wel eens gecombineerd hebt, ik wel. Volgens diezelfde wetgeving ben je op je 18e ook oud genoeg om jezelf te verbouwen.

Ik maakte op die leeftijd veel ondoordachte keuzes. Achter het stuur met alcohol op en mijn eerste borstvergroting zijn daar een goed voorbeeld van. Nu, nu ik echt volwassen ben, weet ik wel beter. Baco’s zijn vies.

 

 

 

 

Volg ons op Facebook voor nieuws, artikelen en winacties.

Verwant bericht

Reageer 4

  1. Pingback: #2 COLUMN ALETTA - wiemooiwilzijn

  2. Pingback: Botox helpt tegen depressie - wiemooiwilzijn

  3. Nooit zomaar blind vertrouwen op een ‘via via advies’ inderdaad. Dat heb ik ook wel geleerd zo in de afgelopen tijd. Ik heb nu een aantal botoxbehandelingen gehad bij Jan van Goyen in Adam. Prima kliniek waarbij ze (en dat vond ik dus heel belangrijk) eerlijk advies geven over de aanpassingen in mijn gezicht. Ik weet namelijk nog goed dat ik daar voor mijn fronsrimpel kwam, en ik zei dat ze er ‘flink wat’ mochten in spuiten, kosten wat kost. Ze gaven me echter het advies om het verschil subtiel te houden en minder in de spuiten. Eerlijkheid duurt het langst!

  4. Pingback: IVVY CHLOE - wiemooiwilzijn

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *