Ondersteboven borsten

Ooit lang, lang geleden was ik zo plat als een dubbeltje. Ze hadden misschien het volume van een daalder maar meer dan dat waren ze niet waard. In dat verre verleden stond ik regelmatig op feesten en partijen zogenaamd artistiek te gogo-dansen. Ik vond dat daar wel een paar ferme tieten bij hoorde. Zolang als kon heb ik het gebrek aan weten te camoufleren met fluorroze bontbh’tjes (ja ook roze bontjes om de benen) toen die uit de mode raakte (wie ooit heeft bedacht dat dat leuk stond trouwens…) kon ik niet anders dan platte borst bekennen en richting de plastisch chirurg.

Uren heb ik onder een pseudoniem doorgebracht op het borstenforum. Een forum waar platborstigen samenkomen om hun intens gemis en operatie-ervaringen met elkaar te delen. Want als je eenmaal de beslissing hebt genomen je borsten te laten vergroten, door wie laat je dat dan doen? En wat voor soort implantaten laat je plaatsen? Op of onder de spier? Door je oksel, tepel of een sneetje in de borstplooi? Je ziet, serieuze zaken waar je goed over na moet denken. Kun je nu ons om advies vragen, voorheen was er niet anders dan het borstenforum en mond-tot-mond reclame. Ik ben op advies van iemand anders bij een plastisch chirurg terecht gekomen in een ziekenhuis. Een vreemde man, totaal contactgestoord maar zo werd gezegd, zeer kundig in de operatiekamer. En dat laatste was het enige dat er in mijn ogen toe deed. Boy, was I wrong.

Omdat ik van nature weinig eigen borstweefsel had heeft de chirurg ervoor gekozen anatomische implantaten te plaatsen. Dit zijn implantaten die natuurlijker ogen dan ronde implantaten. De onderkant van het implantaat heeft meer volume waardoor een druppel-achtige vorm ontstaat, als bij een gewone borst. Omdat ik toentertijd nogal fanatiek aan het kickboksen was waren mijn borstspieren volgens de chirurg te ontwikkeld om de prothesen onder de spier te plaatsen dus werd het op de spier. De operatie ging voorspoedig, je kunt je voorstellen dat ik bijzonder gelukkig werd van het aanzicht van mijn nieuwe borsten en het herstel mocht ook geen naam hebben. Al herinnert mijn moeder Aaltje zich dat anders. Volgens haar heb ik weken gekreund en gesteund. Ik ben dat vergeten.

Wat vrij snel bleek is dat de vorm van mijn borsten niet helemaal was zoals ik had verwacht. De vorm was niet gelijk en bij mijn linkerborst zat het volume aan de bovenkant. Little did I know en liet ik me door de plastisch chirurg wegsturen met een ‘niks-aan-de-hand-komt-wel-goed’. Ik was ook oprecht blij dat ik nu in ieder geval borsten had, dus heb me er toen bij neergelegd dat de vorm niet helemaal naar verwachting was. Jaren later kreeg ik ineens last van mijn borsten en ben ik bij een andere plastisch chirurg terecht gekomen. Ik had de afspraak gemaakt, omdat ik dacht last te hebben van kapselcontractie. Dit bleek toen mee te vallen, maar nog voor ik ontbloot en wel voor de plastisch chirurg stond riep hij dat mijn implantaten waren gedraaid. Bij de linkerborst was het implantaat helemaal ondersteboven gedraaid en bij de rechter voor een kwart. Ben je mooi klaar mee, ondersteboven tieten.

Het heeft even geduurd voor ik besloot de implantaten te laten vervangen. Het is namelijk niet niks, zo’n operatie. Ten eerste kost het centjes, ten tweede ben je even uit de roulatie en ten derde… Kan geen derde bedenken eigenlijk. Gewoon vervelend van het geld en de herstelperiode. Dat ik nu met de plastisch chirurgen van Bloemingdael werk, heeft me doen besluiten de operatie te ondergaan. Wat deze heren aan mooie borsten produceren is bewonderenswaardig. Zonder op een loonsverhoging te azen kan ik niet anders dan lovend zijn over de vakkundigheid waarmee zij opereren. En zij zijn sowieso een stuk sociaal vaardiger dan mijn eerste operateur. Want dat blijkt dus minstens zo belangrijk te zijn als kunde, een chirurg waar je goed mee kunt levelen. Want blijkt nou dat het resultaat niet is wat je had verwacht, dan is het fijn als je gehoord wordt door de chirurg die je behandeld heeft. Dat je kunt overleggen en samen tot een oplossing kunt komen. Had de chirurg in kwestie toen gewoon eerlijk toegegeven dat het niet helemaal goed was gegaan, waren mij jaren met ondersteboven tieten bespaard gebleven.

Anyways, inmiddels ben ik trots bezitster van een paar geweldige borsten! Ik heb de 320cc anatomische McGhan prothesen ingewisseld voor de TML3 450cc anatomische prothesen van Eurosilicone. Dankzij drs. Wouter van der Pot en de fijne implantaten van Eurosilicone heb ik nu een fantastische buste waar ik heel content mee ben. En mocht er onverhoopt iets met die borsten van mij zijn, weet ik dat ik altijd kan aankloppen bij mijn plastisch chirurg.

Toch Wouter?

“Zeker weten!

Cosmetische chirurgie aan borsten had – zeker vroeger – een beetje het imago van:”je stopt er twee protheses in en klaar”. In werkelijkheid is het echter een stuk complexer dan dat. Er zijn honderden verschillende soorten en vormen protheses met allemaal weer andere afmetingen en eigenschappen; er bestaat geen ‘one size fits all’ prothese. Per persoon moet je goed kijken wat de wensen of verwachtingen van de betrokkene zijn en wat er nodig is om dat te bereiken. Dat betekent dat communicatie een belangrijk deel is van het werk van een plastisch chirurg; de tijd dat de dokter bepaalde welke maat en welke vorm geplaatst wordt en tevens achteraf beslist of het wel of niet mooi geworden is, is (gelukkig) echt voorbij. Het is essentieel om goed met iemand te praten om te achterhalen wat iemand precies van de ingreep verwacht en in welke mate dat reëel is, maar ook om iemand goed te informeren over eventuele nadelen of complicatierisico’s van een operatie. En waarom zal een bepaalde vorm bij de ene persoon wel een mooi resultaat geven en bij de andere niet?

Gelukkig zijn de risico’s bij een borstvergroting of prothesewissel erg klein. Omdat je bij elke operatie een wond maakt, bestaat er altijd een kleine kans op een nabloeding of een infectie, maar beide komen gelukkig niet vaak voor. Omdat je aan twee kanten opereert en niemand twee precies dezelfde borsten heeft, is het ook belangrijk om van tevoren eventuele verschillen aan te wijzen en te bespreken dat er altijd kleine links – rechts verschilletjes zullen zijn. Hoewel de huidige generatie protheses van Eurosilicone een levenslange garantie hebben, zal je lichaam wel een laagje litteken vormen rond de prothese. Dat is helemaal niet erg, want dit kapseltje zorgt dat de prothese op z’n plek blijft en voorkomt het draaien van protheses zoals bij Sietske het geval was, maar bij sommige mensen kan dit kapsel op den duur gaan samentrekken. We spreken dan van een “kapsel contractuur” en als dat ernstig is, moet je in sommige gevallen dat kapsel een keer verwijderen. Ik zeg dus altijd tegen mijn patiënten dat ze ervan uit moeten gaan dat de protheses na een jaar of 20 à 30 misschien een keer vervangen zouden moeten worden, maar de tijd zal leren hoe goed deze generatie protheses zich houden met de tijd. Het is aannemelijk dat deze protheses langer kunnen blijven zitten dan de protheses die we 20 jaar geleden gebruikten. Tot slot bespreek ik altijd uitgebreid de te verwachten littekens en de herstelperiode.

Plastisch chirurgen kunnen onderling eindeloos discussiëren over ronde protheses versus anatomische (druppelvormige) implantaten en de plaatsing hiervan onder de spier of onder de spier. Er zijn collega’s die uitsluitend één vorm protheses plaatsen, omdat dat hun persoonlijke voorkeur is. Ik zelf probeer altijd te achterhalen wat iemands wens is. Met een ronde prothese zal er – afhankelijk van het volume – iets meer ‘upper pole fullness’ ontstaan, oftewel; een soort permanent push-up effect. De één vindt dat prachtig, de ander vindt dat er wat onnatuurlijk uitzien en wil juist zoveel mogelijk een ‘natural look’. De dame in kwestie moet er uiteindelijk mee leven, dus samen veel foto’s kijken en goed achterhalen wat iemand mooi vindt, helpt enorm in de uiteindelijke keuze van de maat en vorm van het implantaat. Bij een jonge meid die heel slank is en nauwelijks borsten heeft zal ik eerder een anatomisch implantaat adviseren dan bij een jonge moeder die graag weer iets meer vulling terug wil in haar borsten. Juist daarin zit de finesse; per persoon precies de juiste prothese en operatietechniek kiezen voor een optimaal resultaat.

In de jaren dat ik nu veel borsten opereer, ben ik me ook steeds meer gaan focussen op de breedte van de prothese. Een prothese moet in principe altijd recht onder de tepel geplaatst worden, anders zal de tepel zich niet meer centraal op de borst bevinden, wat een vreemd gezicht is. Dus zal een wat smallere prothese een wat breder decolleté geven en dat is doorgaans niet wenselijk. Bredere prothese ’s zullen in het midden ook dichter bij elkaar komen, wat een mooier decolleté tot gevolg heeft. En dat is toch wat de meeste mensen zien. Ook bij het wisselen van protheses is het dus essentieel om goed te kijken, te meten en te achterhalen wat iemands wens is.

Kortom, borsten opereren is echt een vak apart. Heel goed luisteren & uitleggen is het halve werk. Zeer zorgvuldig plannen en secuur uitvoeren de andere helft. En mócht er een keer onverhoopt iets wat anders uitpakken dan gepland, dan is het inderdaad essentieel daar goed mee om te gaan en dat gewoon op te lossen. Want er zijn weinig dingen die niet op te lossen zijn. Dan is het zoals met veel cosmetische ingrepen ontzettend leuk om te doen en heel erg dankbaar werk. Dus als je een cosmetische correctie van je borsten overweegt, negeer de “borstvergroting door handoplegging €1,- à niet goed geld terug!”-borden op de plaatselijke braderie, en zoek een erkende plastisch chirurg voor advies!”

 

WIL JE OP DE HOOGTE BLIJVEN OVER ONZE BEHANDELINGEN?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date!

Verwant bericht

Reageer 5

  1. Pingback: wat gebeurt er tijdens een narcose?

  2. Pingback: FAQ the doctor: Wouter van der Pot - wiemooiwilzijn

  3. Pingback: Het leed dat ijdelheid heet - wiemooiwilzijn

  4. Pingback: MAIKEL VAN DER VALK - wiemooiwilzijn

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *