Accepteren of opereren?

Een lesje in zelfacceptatie gone wrong.

Na het lezen van een van de vele artikelen over het accepteren van je lichaam, sta ik voor de spiegel om mijn lichaam te bestuderen. Op zich accepteer ik het wel, mijn lichaam. Al heeft het veranderen van de dingen die ik minder mooi vind tot nu toe best goed voor me gewerkt, ik sta niet geheel onwillig tegenover acceptatie van wat is. Dat past op zich ook goed bij mijn huidige gemoedstoestand. Niet alles gaat de laatste tijd zoals ik dat graag had gewild en daar heb ik een behoorlijke tijd over lopen mokken. Mijn huidige gemoedstoestand is die van acceptatie en doorpakken. In dat kader past acceptatie van mijn lichaam, zoals het is, misschien ook wel.

Het benoemen van dingen die je mooi vindt aan je lichaam was de huiswerkopdracht uit het artikel. Door je te focussen op de mooie dingen zouden de dingen die je minder mooi vindt er minder toe doen. Oké. Ik sta daar dus, in mijn blootje voor de spiegel, uitvoerig mijn lichaam te beoordelen. Ik begin onderaan. Voeten? Een 6je? Kuiten zeker een 8, over mijn knieën ben ik minder tevreden dus die sla ik over, bovenbenen een 7, billen een 8, mijn schaamlippen geef ik wel een 9… Mijn blik blijft hangen ter hoogte van mijn schaambeen.

Hoe heb ik dit over het hoofd kunnen zien?

Mooi hoor, zo’n lesje zelfacceptatie. Door het aandachtig bekijken van mijn lichaam heb ik er een frustratie bij. Twee. Ik realiseer me ineens dat ik het dunne streepje schaamhaar dat er zit helemaal niet mooi vind en alsof dat geen klap in mijn gezicht is, komt meteen het besef dat dit ook betekent dat ik echt oud(er) aan het worden ben. Hoe mooi dit ook werd gevonden jaren geleden, echt mooi is het niet. Laten we wel wezen.

Aan modetrends doe ik niet meer mee. Ik heb mijn lesje(s) geleerd. Met mijn Pamela Anderson wenkbrauwen. En de ‘hippe’ tatoeage in mijn nek. Gelukkig heb ik die schade met wat hulp tot een minimum kunnen beperken. Trends in de cosmetische industrie moeten te allen tijde vermeden worden. Het is zo makkelijk nog niet om van (hele) grote borsten weer kleinere te maken en wat de trend met permanente fillers ons aan ellende heeft opgeleverd bewijst dat ook nog eens. Ik ben bang dat er voor mijn kalige schaamheuvel ook geen makkelijke oplossing is. Dit is misschien niet het moment voor acceptatie. Ik app Talat Kara.

Hi Talat, ik ben een artikel aan het schrijven en vroeg me het volgende af; kun je een teveel aan weggelaserd schaamhaar corrigeren?

“….”

Het antwoord laat op zich wachten. Hij is op vakantie. In de tussentijd ga ik uit van een positief antwoord. Hij kan tenslotte alles op het gebied van haartransplantaties. Ik fantaseer over mijn nieuwe kapsel. Als ik kon kiezen uit verschillende modellen, hoe zou ik het dan nu graag willen hebben? Niet te aanwezig, dat is een ding dat zeker is. Een eeuwigheid geleden ben ik benaderd door Playboy om in hun magazine te poseren. Vleiend en de aangeboden vergoeding was ook niet slecht, toch bedankte ik vriendelijk. Het was de begintijd van de cosmetische ingrepen. Alle vrouwen hadden grote borsten en kaalgelaserde poezen. Er was, volgens Playboy, daarom behoefte aan natuurlijke schoonheid in het blad. Wat zoveel betekende dat ik mijn schaamhaar moest laten groeien tot een lengte van zo’n 3 centimeter. Ondenkbaar in die tijd. Dan was je niet alleen dát meisje uit de Playboy, maar dát meisje met dat schaamhaar uit de Playboy. Een hele 3 centimeter is me ook nu nog wat te gortig, maar een iets breder driehoekje dan het dunne streepje nu, zou me wel goed staan. Hoe noemen ze dat? Een Brazilian? Dat moet het worden. En als een transplantatie geen optie is, zou permanente make-up dan een optie zijn?

Piep. Mijn telefoon piept. Dat lieg ik, mijn geluid staat altijd uit, maar zo gaat het artikel wat meer leven. Talat heeft goed nieuws, het kan. Sterker nog, het is al eens gedaan. Haren uit de oksel kunnen getransplanteerd worden naar het schaamgebied. “En als er ook daar geen haren meer zitten, dan houdt het zeker op?“, “We kunnen ook haren transplanteren van de achterzijde van het hoofd. Het is wel moeilijk om de getransplanteerde haren te laten overleven. Je kan een maand geen broeken dragen, je moet losse jurken dragen.” Oké. “Wat zou het kosten?” “3000 euro.

Zou Playboy nog interesse hebben, denk je?

x Sietske

Vond deze gezapige quote op het internet en die leek me wel toepasselijk; ‘Accept what u can’t change, change what u can’t accept’.

VRAAG ADVIES

 

Verwant bericht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *