BLOEDZUIGERS

In de categorie TRY BEFORE YOU DIE  probeer ik voor jullie de nieuwe, nog onbekende en op het eerste gezicht ietwat vreemde behandelingen uit. Behandelingen die schoonheid, een gezond lijf en eeuwige jeugd beloven. Ik ben jullie proefkonijn! Wacht geduldig mijn recensie af voor je je eigen lijf in de strijd gooit.

Komt íe; BLOEDZUIGERTHERAPIE

Ergens heb ik jaren geleden een buitenlands artikel voorbij zien komen over een schoonheidsbehandeling met bloedzuigers. Volgens mij was het Demi Moore? Ja dus. Dat heeft me toen niet in die mate geënthousiasmeerd dat ik op zoek naar een behandelaar in Nederland ben gegaan. Waarom zou je ook? Best onooglijk rare beestjes, die bloedzuigers. Maar nu we toch bezig zijn met de try-before-you-die collectie leek dit me wel een interessant item.

Zo geschiedde, ik ben op zoek gegaan naar een Nederlandse bloedzuiger therapeute. En gevonden, snel ook. Een homeopate gevestigd in Alphen aan de Rijn. Ik mailde haar met verwijzing naar eerdere gepubliceerde columns en vroeg haar naar de behandelmogelijkheden. Aangezien mijn focus normaliter ligt op de oppervlakkige buitenkant zag zij zo in eerste instantie de link niet. Tot de mogelijkheid om te detoxen door middel bloedzuigertherapie ter sprake kwam. Daar hadden we een raakvlak. Want schoonheid is toch niet anders dan een gezond, goed functionerend lichaam?

Ik zag dat detoxen sowieso wel zitten. Het was begin januari en ik heb het afgelopen jaar wel wat toxische stoffen in mijn lichaam verzameld. Om de werkzaamheid van de bloedzuigertherapie echt op de proef te stellen heb ik er een schepje bovenop gedaan en het weekend er voor nog even goed doorgepakt. Katerig richting Alphen.

Eenmaal kennis gemaakt te hebben met Susanne Oldersma en haar bloedzuigerkolonie was het moment daar. (Ze houdt de bloedzuigers in de koelkast!) Ik ging liggen op de behandeltafel en de bloedzuigers werden doormiddel van een open injectiespuit op mijn onderrug gepositioneerd. Dat voelt gek, kan ik je vertellen. Alsof je door de brandnetels rolt in je blote kont, maar toch niet helemaal. Prikkeldraad misschien. Dat lijkt nog de beste vergelijking. De eerste 5 minuten houdt dat gevoel aan daarna is het rustig liggen en wachten tot de bloedzuigers verzadigd zijn. Wat overigens best even duurt, ze waren toch zo’n drie kwartier aan het tafelen, daar op m’n onderrug. Tijdens hun feestmaal scheiden ze een soort doorzichtige vloeistof af die volgens de therapeute gretig wordt ingezet als serum tegen de verrimpeling van Russische dames. Dat ging ik mooi niet ongebruikt verloren gaan. Ik heb het bloedzuigerspeeksel royaal over m’n gezicht gesmeerd.

Toen de suckers hun buikje vol hadden met mijn vervuilde bloed lieten ze vanzelf los en zat hun leven er op. Jaaaaaaa, je leest het goed! Eenmaal uit de koelkast gekomen, mogen de bloedzuigers voor de eerste en laatste keer zichzelf volzuigen met bloed en dan zit hun taak er op. Ze bivakkeren nog een weekje in een pindakaaspotje voor ze het vriesvak in gaan om daar in een diepe winterslaap te vallen. Lees te sterven.

Nu had ik op zich weinig sympathie voor de bloedzuigers, maar dood wens ik ze niet. Ik voelde me een dierenbeul. Wat overigens snel voorbij was toen ik notie kreeg van de ravage die ze hadden veroorzaakt op m’n rug. Met absorberende maandverbandjes en een luier werd mijn onderrug ingepakt tegen het bloeden. Dat bloeden was hevig. Tijdens het zuigen geven de bloedzuigers een enzym af dat de doorbloeding stimuleert. Het detoxiverende effect van de behandeling is dat het enzym er voor zorgt dat je lymfe gaan ontgiften. Twee derde lymfevocht en een derde bloed vloeit uit de gastjes die de bloedzuigers hebben gemaakt. Bloederige bedoeling.

Of ik me echt heel gereinigd voelde na de behandeling, durf ik niet te zeggen. Ik denk dat ik daar meerdere behandelingen voor moet ondergaan. Ga ik dat doen? Jazeker! De liefde die Susanna voor haar bloedzuigers heeft alleen al is reden om af te reizen naar Alphen. Het enthousiasme over de helende krachten van de bloedzuigers maakt nieuwschierig. De bloedzuigers schijnen ook de genezing van littekens te bevorderen. Laat ik nou net een paar verse littekens over hebben gehouden aan mij laatste operaties.

Wist je dat (ik niet namelijk) bloedzuigers worden ingezet bij operaties? Voornamelijk bij plastische- en handchirurgie. Plastisch chirurg dr. Menno Huikeshoven vertelt….

MEER AAN DE HAND MET BLOEDZUIGERS

Bloedzuigers worden al vele jaren gebruikt in de reconstructieve handchirugie. Met name bij het weer aanzetten (replanteren) van geamputeerde vingers kunnen ze van onmisbaar belang zijn en het verschil maken tussen succesvol herstellen of afstoten van de gereplanteerde vinger. Hoe werkt dit dan?

Voor het succesvol weer aanzetten van een geamputeerde vinger moeten vele verschillende structuren op elkaar aangesloten worden. Allereerst de botten, daarna de buig- en strekpezen, vervolgens de zenuwen die voor het gevoel in de vinger zorgen en last but not least de bloedvaten. Hierbij is het belangrijk dat zowel de instroom als de uitstroom van bloed hersteld wordt. De instroom gaat via het onder de operatiemicroscoop (40 keer vergroot) aansluiten van 1 of 2 slagaders van de vinger. Het gaat hier om slagaders van ~2mm doorsnede en is een soort micro-loodgieterswerk. Voor de uitstroom van het bloed uit de vinger moeten er aders aangesloten worden en dat is nog wel eens lastig. Slagaders zijn stevig met een dikke wand en vaak prima te hechten. Aders daarentegen zijn meestal erg slap en hebben een hele dunne wand. Dit maakt dat het niet altijd mogelijk is om de aders goed aan te sluiten. Als er echter alleen maar bloed in de vinger komt en er niet meer uitkan zal het bloed in de vinger gaan stuwen en uiteindelijk zal de vinger afsterven.

In deze situatie kunnen bloedzuigers goed van pas komen omdat zij de afvoer van bloed voor hun rekening kunnen nemen. Ze worden hierbij tegen de top van de vinger aangehouden waar ze zich vervolgens in vastbijten en volzuigen met bloed. Als ze volzitten laten ze vanzelf los en is het tijd voor de volgende. Het duurt ongeveer 5 dagen voordat er vanuit de gereplanteerde vinger nieuwe (kleine) adertjes gegroeid zijn die vervolgens de afvloed voor hun rekening nemen en de bloedzuigertherapie gestopt kan worden.

Mocht het toch niet goed gaan met de gereplanteerde vinger dan is dit vaak ook aan de bloedzuiger te merken. Ze houden namelijk alleen van gezond bloed en zullen dus niet bijten in een vinger die niet goed doorbloed is. Daarbij is het overigens wel van belang dat de persoon die ze aanbrengt enige ervaring heeft met het gebruik van bloedzuigers. Wie namelijk wel eens goed naar de beide uiteinden van een bloedzuiger heeft gekeken ziet dat het het verschil tussen kop en kont niet altijd even duidelijk is en de verkeerde kant tegen de vinger aanhouden heeft doorgaans een teleurstellend resultaat…

Verwant bericht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *