Wat doen we onszelf aan?

Sietske Atsma BLOG 2 Comments

Dit platform is ontstaan door mijn enthousiasme over cosmetische ingrepen. De maakbaarheid van en de zelfbeschikking over het lichaam vind ik een fantastisch gegeven. Via wiemooiwilzijn wil ik dat enthousiasme met jullie delen en er tegelijkertijd voor zorgen dat jullie bij de beste specialisten terecht komen voor die cosmetische ingrepen. Want als je je lichaam overgeeft aan de juiste specialist, kunnen er hele mooie dingen gebeuren. Dat een mooie uitkomst helaas geen harde garantie is, heeft de afgelopen tijd me geleerd en ik vraag me dan soms ook af wat doen we onszelf aan?

Ik heb wiemooiwilzijn neergezet als een plek waar je terecht kunt om jezelf te informeren en als een plek waar je in gesprek kunt over je wens je cosmetisch te laten verfraaien. De vragen waar ik op anticipeerde, waren van tamelijk oppervlakkige aard. Waar je terecht kunt voor een botox behandeling in Amsterdam, bijvoorbeeld. Waar ik niet op had gerekend waren de vele contactverzoeken van mensen die een probleem ondervinden door hun cosmetische ingreep. Dat waren er eerst een paar per maand, in het afgelopen jaar meerdere per week. Vaak aangedreven door verontrustende berichtgeving in de media, zoals over de vermeende borstimplantaten ziekte, maar soms (en zeker te vaak) over complicaties die niet herkend of verholpen werden door de behandelaar. Zorgelijk om meerdere redenen.

Verantwoordelijkheid bij arts

Allereerst omdat wiemooiwilzijn is gebaseerd op mijn eigen ervaring en ik niet medisch onderlegd ben. Ik weet wel veel door de 10 jaar werkervaring in klinieken, maar kan en wil geen verantwoordelijkheid dragen voor medische zaken. Die verantwoordelijkheid ligt te allen tijde bij de behandelaar of in ieder geval een arts. 

Daarnaast lijkt het alsof we als consument steeds vaker cosmetische ingrepen ondergaan, hevigere ingrepen ook en daarbij niet over de juiste informatie beschikken om tot een verstandige keuze te komen. Wederom een verantwoordelijkheid die bij de arts ligt. Een arts moet een consument helpen bij het maken van een verstandige keuze en behoeden voor onverstandige. Dat dit niet altijd gebeurt, bewijzen de vele meldingen over complicaties. 

Wat doen we onszelf aan?

wat doen we onszelf aan?

Bovenstaande punten en de wetenschap dat cosmetische ingrepen mij ook niet altijd iets goeds hebben gebracht, maken dat ik me de afgelopen tijd heb afgevraagd of ik nog achter mijn platform sta en nog belangrijker wat we onszelf aandoen? De cosmetische ingrepen die ik heb ondergaan, deed ik om me mooier en daarmee gelukkiger te voelen. Dat het ook fout kan gaan, had – notabene – ik me moeten realiseren. Toch valt het rauw op je dak, als de uitkomst niet is zoals je had verwacht. Als cosmetische ingrepen ook nog eens ten koste gaan van je gezondheid, kan je niet anders dan tot de conclusie komen dat het uiterlijk toch echt ondergeschikt is aan je gezondheid. 

Samenvattend hebben de complicaties, die van mezelf en die van anderen waarmee ik in contact ben gekomen, me tot de volgende conclusie doen komen. Ja, ik sta nog steeds achter wiemooiwilzijn en ik ben nog steeds enthousiast over de maakbaarheid van het lichaam, maar ik vind dat ik me kritischer moet opstellen en me op alle mogelijke manieren moet verdiepen in alles dat samenhangt met cosmetische ingrepen. 

Enthousiast, maar wel kritischer

Ik vind namelijk dat de kwaliteit van de (na)zorg beter kan en moet. Ik vind dat artsen en klinieken meer hun verantwoordelijkheid moeten nemen om complicaties te voorkomen. Ik voel en neem de verantwoordelijkheid voor de juiste informatie aan consumenten die wiemooiwilzijn raadplegen. De verantwoordelijkheid om hen van die informatie te voorzien waarmee zij de juiste keuze kunnen maken. Wat die keuze ook moge inhouden; wel of geen cosmetische ingreep.

Podcast met uitgebreide informatie

Om te zorgen dat die informatie bij de consument terecht komt, heb ik besloten ons platform uit te breiden met een serie podcasts waarin ik in gesprek ga met artsen en specialisten. Achter de schermen hebben we daar de afgelopen maanden hard aan gewerkt en vanaf 20 mei lanceren we iedere week een nieuwe aflevering. Met de gasten bespreek ik cosmetische ingrepen, maar ook maatschappelijke vraagstukken met betrekking tot schoonheid. Ik hoop met de podcast een bijdrage te kunnen leveren aan het doen uitkomen van de verwachtingen van consumenten en het verminderen van complicaties. Want als je over de juiste informatie beschikt, maak je verstandigere keuzes. Ik in ieder geval voortaan wel. 

Reageer 2

  1. Wie en wat doet zich zelf aan?

    Is het de ziekelijke samenleving die compleet samenvalt in dweilorkest van nietszeggende scheldmeters die de trammelant volledig in stand houden.

    Wat bepaald de graadmeter van geluk ‘ons uiterlijk’ of de geest het zelve. Laten we ophouden bij het laatste want de wetenschap ontzielt de mens ook tot een automaat van vlees en bloed.

    De mens is een geworpen mislukte dobbelsteen vol nummers met de een nog gigantischer van rondheid dan de ander.
    Schedelmeting is een ziekt en een plaag aan het worden.
    Eerst worden mannen met een bevreemd uiterlijk aangezien als criminelen en gevaarlijk en dan gaan we massaal gebukt onder de automatische piloot van lik mij het vestje.

    Deze ziekte wordt ook wel materialisme genoemd, we zijn enkel kooplieden die pimpen met uiterlijk moraal.

    De wereld is absurdistisch geworden en dat merkte ik al vanaf begin jaren 90. De mens is een ontworpen schijngeest die zo simpel van aard is dat men beweerd superieur te zijn.
    Onthoud goed, de superieure mens is een hele foute mens vol van irrationeel denken en een plaag van elke samenleving.

    Wie qua uiterlijk idem opleiding goed geproportioneerd is heeft is een mooi leven gegund!
    Dit vertelt al dat de mens een onnozel nietszeggend wezen is die praktisch gezien zo simpel van aard is dat we in een getekend hoofd alle eigenschappen kunnen toe dichten, het geen wat deze mens maakt.
    Alom zonder een levend echt bewustzijn want dat is wat het schort aan de mens.

    Ik weet dat ik niet zo brutaal moet wezen en zwartgallig moet zijn.

    Maar grotendeels is dit gebrek ook te wijten aan mijn verworven superieure minderwaardige ego die hunkert naar bezield leven.
    Mijn verbeelding gaat op zich wel en bovendien ben ik aardig creatief.
    Maar een warme volle ziel hebben die rationeel van aard is en altijd zonder geleuter door wil gaan.

    Mijn kijk op mijn uiterlijk is een metafoor van alles war slecht kan zijn. Mijn kop siert imperfectie en dat ben ik ook echt.

    Ik snap niet waarom ik zo mislukt ben en niks waard ben enkel omdat ik mijzelf moet gaan weerleggen naar de ander toe want is de ander zich ook bewust van het bewustzijn net zoals ik?

    Houd mijn geest mij voor de gek want ik heb een compleet bewustzijn die in mijn bewustzijn valt of is het waar dat ik de enige persoon ben met bewustzijn overgelaten in een vijandige kosmos idem realiteit.

    Reflecteert een goddelijk geest zo zijn bewustzijn mijn brein in en leeft ik een absurde realiteit waar ik niks van kan weten.
    Is dit de straf die ik moet ondergaan?
    Het enige waar ik zeker van kan zijn is mijn lelijke gezicht die tart en vernietigend is. Ik zie er normaal en simpel uit net zoals elke andere simpele doorsnee blanke man.

    Ook dat kan ik niet zeker weten want ik leef in een wereld vol leugenachtige schepsels die altijd weer dingen verzinnen in mij voor de gek houden.
    Wat ben ik?
    Wie ben ik?
    En mijn vraag is grotendeels metafysisch van aard, wat heb ik in deze realiteit te zoeken?
    Dit leven heb ik niet gewild en het is een hel, mijn eigen hel.
    Niemand anders kan mijn leven tot een hel maken want ik ben eenzaam en alleen overgelaten in een zwartgeblakerd universum vol wreedheden.

    Maar nu kan ik het met niemand over hebben want door deze filosofische zombies waar ik samen mee leef kan ik nooit mij zelf overtuigen hoe verrot ik de werkelijkheid ervaar!

    Een vol gesprek zal ik nooit kunnen voeren omdat de ander geen ziel heeft!
    En daarom is er karma, de mens is een nietsnut overgelaten aan de natuurwetten des doods.

    Het uiterlijk idem opleiding is de pre geworden een heeft onze ziel er uitgerukt zeg maar gerust toen de mens in ontstaan.

    De mens wankelt zo het ravijn in.
    Nietzsche heeft al aangekondigd ‘God is allang dood’’
    Correct.
    De ziel bestaat niet.
    De mens is een robot
    En dat maakt mij heel rustig want de mens bedoeld echt dat niet zo, de mens kan er niets aan doen. Superioriteit en de ander minderwaardigen is een geestelijk stoornis die we gemakshalve maar

    zwakbezieldheid kunnen noemen!

    En net zoals een verstandelijke beperking moet de gehele mensheid zich massaal gaan begeleiden door de zelfde onbezielde personen die er een rommeltje van maken.
    Maar wel mensen die andere brakke mensen psychologisch en fysiek kunnen behandelen en ons op weg kunnen helpen om het brein te updaten en het lichaam mooier te maken.
    Gelukschaal kan zo worden afgemeten met wat je koopt en hoe je er uit ziet, want dan heb je een paar streepjes voor.

    De mens heeft niets voor niets begeleiding en knappe wetenschappers. Dan kan de mens met hen perfecte lichamen in de toekomst van alles doen om de gelukkigste worden want tijd voor kommer en kwel kan de menselijke brakke zielige ingebeelde ikje niet aan.

    Sociaal zijn is wat de deugd is, dat dan weer wel: Dat is wat de mens, mens maakt!

    Mooi zijn is meer bezieling en meer vreugde.
    Een oude lampen radio heeft ook een voller geluid en dichten we ook de ziel toe omdat het geluid wenselijk is!

    1. Post
      Author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *