DE VERBETERPUNTEN VAN MARIA KOOISTRA

Een paar weken gelden was ik met mijn dochter op een fotoshoot voor het blad Libelle. Thema was ‘Moeders in de mode’ en ik werd met mijn oudste van negentien gefotografeerd. De fotograaf riep op een gegeven moment: “Ga weer eens modellenwerk doen joh!”, waarop ik vroeg: ‘Zou je me boeken dan?”  “Ja tuurlijk!”, riep ze.

Van zoveel vertrouwen en optimisme schoot ik een beetje in de stress. Want helaas zijn wij vrouwen, of ik in elk geval, zo geconditioneerd dat er altijd wel íets moet veranderen. “Maar, euh, moet ik dan niet tien kilo afvallen? Knapper, strakker, eigenlijk totaal iemand anders worden?” “Welnee! Juist niet. Blijf zoals je bent, we hebben juist weer behoefte aan ‘normale’ vrouwen.”

Wauw. Voor de verandering eens niet knapper, strakker en totaal iemand anders hoeven worden om te kwalificeren – hoe heerlijk kun je het treffen? Maar dat was tegen dovemansoren gezegd want waarom makkelijk doen als het moeilijk kan? Ik heb een lijst van verbeterpunten gemaakt. Het lichaam is tenslotte maakbaarder dan ooit tevoren, dus wat zou er gebeuren als ik alle nips en tucks waar ik stiekem al jaren van droom gewoon laat doen?

Ik heb drie prachtmensjes gebaard, de overgang achter de kiezen en heb toch minstens nog zestig glorieuze jaren te gaan. Als ik daar hulp bij kan krijgen, graag! Op de achtergrond schemert wel het doemscenario van de mens die doorschiet, en een eng aftreksel van zijn vroegere zelf wordt. Denk aan Meg Ryan bijvoorbeeld, en je weet wat ik bedoel. Hoe gaat zoiets, vraag ik me af. Verlies je zelf gaandeweg de realiteit uit het oog? En is er dan niemand die je waarschuwt? Is het verslavend? Wil je steeds strakker en gladder? Of is het ook hier gewoon een kwestie van goede smaak in combinatie met een portie nuchterheid?

Dat is voor jullie te volgen en beoordelen want ik committeer me voor een periode van een jaar aan wiemooiwilzijn waarin ik alles ga uitproberen. (Sssht).

Ik zal je zeggen welk ideaal mij voor ogen staat. Als ik dit traject heb doorlopen, (ik geef mezelf een jaar voor de nips and tucks, lijkt me redelijk – het hoeft niet allemaal in een paar maanden gepropt) – hoe wil ik er dan uitzien? Nou. Vooral glanzend.

Ik wil eruitzien als zo’n elfenkind dat standaard een laagje glow over haar huid heeft. Weet je wat ik bedoel? Glanzende ogen en dauwdruppels op mijn huid. Er zijn vrouwen die dat hebben. Christy Turlington bijvoorbeeld. In Nederland is dat Lieke van Lexmond, en ik vermoed dat  Sophie de Buisonje ook een glanzer is. Hoe krijgen ze dat voor elkaar? Is dat een kwestie van naar de schoonheidsspecialist gaan, je huid goed schoonhouden en serums smeren? Zo ja, vertel me dan: welke schoonheidsspecialist? Welke serums? Bestaan daar betaalbare alternatieven voor? Waar zijn die te verkrijgen? Zo niet, wat is het dan? Slikken ze iets?  Krijgen ze iets ingespoten? Is het yoga? Make-up? Voedsel?

Of is deze glans alleen te verkrijgen als je gelukkig bent in de liefde, geen geldzorgen of persoonlijke frustraties kent? (kut).

Los van de glans heb ik nog een paar wensen. Vooropgesteld: ik houd van mijn lijf en van mezelf. Dat duurde wel een jaar of dertig, maar ik kan met compassie naar mezelf kijken. Op de meeste dagen dan, dit blijft werk in uitvoering. Daartoe volg ik een ander, spiritueel traject. Maar for the sake of conversation, beperk ik me hier tot de uiterlijkheden. Gaan we…

HOOFD:
– Ik heb donkere kringen. Waar komen die vandaan, hoe krijg ik ze weg.
– Een keer heb ik iets in mijn lippen gehad, dat was leuk. Maar misschien moet je dit niet te vaak doen. Echt fijn voelde het geprik in mijn lippen ook niet.
– Mijn kaaklijn! Die is niet meer strak. Ineens een paar jaar gelden zag ik de boel een beetje inzakken. Als er iets aan kan worden gedaan: doen!! Gelijk! No questions asked.
– Het gebied onder mijn kin gelijkt de keelzak van een pelikaan. Toen ik tien kilo lichter woog zat ie er ook. Wat valt daar te manipuleren?
– Dit is iets waar vrouwen onder de veertig geen weet van hebben. Heksenharen. Op de meest vreemde plekken groeien haren met een enthousiasme, niet te doen. Kunnen we deze een halt toeroepen? Voor altijd uitroeien? Of groeien ze dan op andere plekken terug? Wat is het verhaal van deze borstelharen?

GEBIT:
– De basis is goed, maar Invisalign lonkt. Het lijkt me zo bevredigend om alle kleine punten van aandacht in mijn gebit eens aan te pakken. Datzelfde gevoel als wanneer je op een regenachtige dag al je boeken op kleur en alfabetische volgorde sorteert.

HALS:
– De hals is rimpelig. Ik googelde onlangs rimpelnekje en Google had er nooit van gehoord (bedoelde je: rimpelrokje?). De cosmetisch arts vast wel vermoed ik.

BUIK:
-Plat en hard gaat ‘ie nooit worden, en dat hoeft ook niet wat mij betreft. Mijn lijf is zacht en rond, en dat houd ik graag zo. Wel mag er wat minder buik zijn. ik wil makkelijker in mijn broeken passen. Dat lokale bevriezen van vet klinkt me als muziek in de oren, en tegelijkertijd te mooi om waar te zijn. Kortom, iets om aan den lijve te ondervinden dus.

BILLEN:
– Dit is een verhaal apart, dat bewaar ik voor een andere keer. Bottom line (pun intended) is, er hoeft helemaal níets aan mijn billen te veranderen want ze zijn perfect! Haha. Ja, echt.

BENEN:
– Jarenlang heb ik zo lomp mijn benen geschoren dat er best veel kleine littekentjes zijn ontstaan. Hoe kan ik zijdezachte, egale pootjes krijgen?

Volgens mij is de verlanglijst zo redelijk compleet. Met deze opsomming  ga ik langs verschillende experts, en zal hun meningen en eventuele behandelmethoden in kaart brengen. Wees je vriendelijk met me, als ik mijn bevindingen deel? Net als jij ben ik ook bij vlagen kwetsbaar en onzeker, en dit is best een spannend traject. Spreek me trouwens gerust aan als ik een Meg Ryan dreig te doen, of als je zelf vragen hebt. Tot snel!

Verwant bericht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *