Vechten tegen de Bierkaai

Hoe ouder je wordt, des te meer werk vraagt de uiterlijke verzorging. Ik denk vaak zuchtend ‘het is vechten tegen de Bierkaai’. Ofwel, er komt geen eind aan.

Ha, ik ben Aaltje Atsma, niet toevallig dezelfde achternaam, maar (met veel plezier) de moeder van Sietske (en van Peter). Ik ben 67 jaar en kan daarom de denkbeelden en zorgen van mijn generatie goed verwoorden. Niet exclusief, want ik hoop dat lezers van elke leeftijd mijn stukjes interessant zullen vinden. Cosmetische ingrepen zou ik best kunnen gebruiken, maar heb ik niet ondergaan. Wel heb ik regelmatig botox en filler in mijn gezicht laten spuiten. Ik ben ongeduldig en slordig, zodat ik niet heel veel tijd aan mijn uiterlijk besteed. 

Heb je net je voeten toonbaar gekregen, dan moet je weer het gezicht op zwarte haren inspecteren, of controleren of je haar nu alleen maar dun wordt, of dat er ook kale plekken op je hoofd komen enz., enz. Neem alleen dat tanden poetsen al, niks meer rits, rats, roets, maar veel en lang poetsen, eindeloos rageren en bij een verkeerde knauw op een nootje, breekt er weer een stuk kies af. Werd het nou maar echt gecompenseerd door een steeds grotere wijsheid, ik betwijfel het, ik merk er weinig van. Eerst maar het belangrijkste, nu ik al een paar jaar vechtend met die Bierkaai doorbreng, ben ik eindelijk zo ver dat ik ga uitzoeken, wie dat nou precies is.

Een voordeel van oud zijn is ook het gemak waarmee je je schouders ophaalt.

De Bierkaai in Amsterdam
Aha, het is geen persoon, het is een plek, de Bierkaai in Amsterdam, nu snap ik ook waarom het zo moeilijk is, mijn gevecht is niet tegen 1 persoon, maar tegen alle bewoners van de Bierkaai, die geduchte vechtersbazen waren.

Tot net dacht ik nog dat de Bierkaai een vrouw was die van alles uithaalde en waar niet mee viel te spotten. Daar had ik een beeld bij (ze zag er best goed uit), nu heb ik het aangepast en zie al die verschillende vechtersbazen netjes verdeeld per lichaamsplek. Schele Nelis zorgt voor die zwarte haren op mijn kin, Agressieve Arie vult het eelt op mijn voeten aan, Beukende Bertus trekt steeds haren uit mijn hoofd en ga zo maar door. Heb je de een gevloerd, dan gaat de ander weer in de aanval.

Adjunct-generaal Sietske
Gelukkig hoef ik niet in mijn eentje te vechten, op de eerste plaats is daar mijn adjudant-generaal, Sietske, die naast mij staat en de strategie bepaalt. Daarnaast een legioen aan cosmetische artsen, kappers, tandartsen, schoonheidsspecialisten en yogadocenten. Er is hoop en saamhorigheid. Natuurlijk hoeft er ook niet steeds gevochten te worden, je moet het doseren. Een voordeel van oud zijn is ook het gemak waarmee je je schouders ophaalt.

Verwant bericht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *